„Tytułowy Eddy mieszka w małym miasteczku na północy Francji, pochodzi z robotniczej rodziny. Od urodzenia czuje się inny od rówieśników, jest też przez nich inaczej traktowany. Czuje, że powinien się urodzić gdzie indziej, stać się kimś innym, po prostu być innym człowiekiem. Czy uda mu się uciec i przeobrazić w kogoś, kim tak bardzo chciałby być?
Édouard Louis nakreślił wzruszający portret wyrzutka, osoby, której nikt w otoczeniu nie akceptuje – ani koledzy, ani rodzina, ani lokalna społeczność. Czy uda mu się wyrwać z matni przeznaczenia?
Ból. To uczucie towarzyszyło mi nieustannie podczas lektur y debiutanckiej powieści Édouarda Louisa. Wracały do mnie obrazy i sytuacje, gdy sam stawałem się ofiarą homofobicznej przemocy, przed którą nic mnie nie mogło uchronić, nikt mi też nie przyszedł z pomocą. Słyszane za plecami okrzyki, wyzwiska, śmiechy. To codzienność większości nastolatków –chłopców i dziewcząt innych niż wszyscy. Jeszcze nikt we współczesnej literaturze nie sportretował tej sytuacji z werystyczną brutalnością, jednocześnie analizując przyczyny i źródła przemocy. Louis stworzył przejmujący portret robotniczej rodziny, od którego trudno się uwolnić. Autobiograficzna sugestywność tylko wzmacnia siłę rażenia tej niezwykłej powieści. Po co o tym czytać? By nie być obojętnym. Książka ważna dzisiaj, ale przykra prawda jest taka, że to powieść, która nigdy nie przestanie być aktualna. Dopóki wszyscy się nie obudzimy.
Wojciech Szot, „Zdaniem Szota”

Człowiek, który bał się żyć

Książka, która zmieniła życie wielu ludzi na całym świecie. Przetłumaczona na wiele języków, sprzedana w tysiącach egzemplarzy, w krótkim czasie stała się międzynarodowym bestsellerem. Szybko trafiła do serc i umysłów czytelników, którzy zrozumieli, że żyć, to nie to samo, co przeżywać. Człowiek, który bał się żyć to pozycja ze wszech miar wyjątkowa, po którą warto sięgnąć niezależnie od tego, w jakim momencie życia jesteśmy.
Miguel Ángel Montero zbudował opowieść, która stała się symbolem miłości i ogromnej motywacji napędzanej odwagą. To historia, która dotyka niezwykle ważnych kwestii, jednak robi to w sposób mądry i z należytym wyczuciem. Po lekturze tej opowieści przychodzi zmiana, a razem z nią znacznie lepsze zrozumienie tego, co w życiu naprawdę istotne.
Jeśli czujesz, że w Twoim życiu nadszedł czas na zmianę, sięgnij po tę książkę i zanurz się w świetnie napisanej, mądrej historii. Jak mówi sam autor: Napisałem tę opowieść, abyś mógł wyruszyć w podróż, która bez wątpienia może Cię zmienić. Oczywiście o ile chcesz podjąć wyzwanie życia bez wymówek. Brzmi interesująco? Podejmij więc wyzwanie, które rzuca autor. Odnajdź w sobie odwagę i wewnętrzną siłę, a odkryjesz prawdziwą perspektywę i zrozumiesz, jak żyć mocniej, pełniej, bardziej.

Jedyna córka

Macierzyństwo, przyjaźń i moc wspólnoty.
Trzy kobiety, Laura, Alina i Doris, stają przed dylematami związanymi z macierzyństwem. Pierwsza postanawia, że nigdy nie będzie miała dzieci. Druga marzy o założeniu rodziny, lecz pod koniec ciąży dowiaduje się, że jej córeczka umrze zaraz po porodzie. Trzecia, samodzielna matka kilkuletniego chłopca, zmaga się z jego napadami agresji i z własną depresją. Wszystkie trzy muszą odpowiedzieć sobie na trudne pytania – jakie są granice wolności i rola kobiety w dzisiejszym świecie?
Guadalupe Nettel mistrzowsko kreśli intymne portrety bohaterek, które konfrontują się z osobistymi pragnieniami, niełatwymi emocjami i oczekiwaniami społecznymi. To poruszająca opowieść o tym, że bycie matką nie dla każdej oznacza to samo.

Książka znalazła się na krótkiej liście Międzynarodowej Nagrody Bookera 2023.

Dom mego ojca

Inspirowana prawdziwą historią księdza Hugh O’Flaherty’ego, który ryzykował życie, aby wydostać tysiące ludzi z okupowanego Rzymu w czasie II wojny światowej.
Wrzesień, rok 1943: Rzym znajduje się pod niemiecką okupacją. Szef Gestapo, Paul Hauptmann, rządzi Wiecznym Miastem z zimną bezwzględnością. Dyplomaci, uchodźcy, Żydzi i uciekinierzy z więzień alianckich szukają schronienia w Watykanie – neutralnym i niezależnym państwie usytuowanym w sercu Rzymu. Grupa przyjaciół, na czele z odważnym irlandzkim księdzem, podejmuje śmiertelną walkę, starając się pomóc tym, którzy znaleźli się w niebezpieczeństwie.
Pełna emocji i intryg, pięknie napisana powieść opowiada niezapomnianą historię o miłości, wierze, poświęceniu i odwadze.

Otchłanie

Powieść psychologiczna prezentująca zaskakująco żywy i szczery portret Kolumbii w latach 90.
Ośmioletnia Claudia jest jedynaczką. Mocno związana z matką, ma znacznie chłodniejszą relację z ojcem skupionym na prowadzeniu rodzinnego interesu ze swoją siostrą. Ciąg wydarzeń sprawia, że ich spokój nagle zostaje zakłócony. Matka Claudii po zakończeniu burzliwego romansu popada w depresję. Swoje lepsze dni spędza na gotowaniu, czytaniu rozrywkowych magazynów i pielęgnowaniu roślin, których ma tak wiele, że salon zaczyna przypominać dżunglę. Im bardziej matka Claudii jest zimna i zdystansowana, tym bardziej córka pragnie jej uwagi i miłości. Dziewczynka wyczuwa ponure nastroje rodziców i za wszelką cenę stara się przywrócić w rodzinie równowagę, co odbija się mocno na jej zdrowiu. „Otchłanie” pokazują, jak dzieci są w stanie rozpoznać złożone sytuacje i dynamikę świata dorosłych, nawet jeśli nie potrafią ich w pełni zrozumieć. Ukazują także sprzeczności dzieciństwa; jego kruchość, a zarazem niezwykłą odporność. Dotykają również trudnego tematu traum rodzinnych przekazywanych z pokolenia na pokolenie.
„Otchłanie” podbiły serca jury nagrody Alfaguara, czyniąc Pilar Quintanę jedną z najbardziej urzekających autorek z Ameryki Łacińskiej.